هميشه بايد کسي باشد...
که معنی سه نقطه‌های انتهای جمله‌هایت را بفهمد
همیشه باید کسی باشد...
تا بغض‌هايت را قبل از لرزیدن چانه‌ات بفهمد
باید کسی باشد...
که وقتی صدایت لرزید بفهمد
که اگر سکوت کردی، بفهمد
کسی باشد...
که اگر بهانه‌گیر شدی بفهمد
کسی باشد...
که اگر سردرد را بهانه آوردی برای رفتن و نبودن
بفهمد به توجهش احتياج داري
بفهمد که درد داری
که زندگی درد دارد
که دلگیری
بفهمد که دلت برای چیزهای کوچکش تنگ شده است
بفهمد که دلت برای قدم زدن زیرِ باران،
برایِ یك آغوشِ گرم تنگ شده است
همیشه باید کسی باشد
همیشه...!

دلم به دنیایی خوشه که یارم در اون لبخند میزنه،  حتی اگه لبخندش تلخ باشه
چون میدونم هست و همین برام آرامش میاره
دوست ندارم تسلیم شدنشو ببینم و برای اینکار حاضرم از خودم برونمش حتی اگه از من متنفر شه.
میدونم ته دلش باور نمیکنه اما چاره ای نیست، چون انگار هیچ وقت این قایق برای ما 2 تا نبوده و نیست...

و ديگر به تو نمي‌گويم بمان. کنار مي‌روم تا راه زندگي خود را به تنهايي طي کني.

مي‌فهمم اما وانمود به نفهميدن مي‌کنم. حس را در خودم مي‌کشم.

عشق را سرکوب مي‌کنم تا با تنهايي خود خوش باشي.

من با خنجر زدن به روح و جسمم، آنچه را که تو مي‌خواستي برايت فراهم کردم.

آسوده باش که به آنچه مي‌خواستي رسيدي...

در حاليکه حتي لحظه‌اي به آنچه من مي‌خواستم فکر هم نکردي...

براي اعتراض نيست که اين سخنان را مي‌گويم.

بارها به تو گفته‌ام که قلب من از گدايي کردن عشق مستغني است.

براي برهم زدن روزهاي آرامت هم نمي‌گويم...

تکرار اين جملات براي اين است

که روز به روز بيشتر از گذشته از تو و زندگيت متنفر شوم

تا زندگي کسي را مانند تو نابود نکنم...!

.

.

نه دلي هست براي نوشتن...

نه گوشي براي شنيدن ....

زندگي با آخرين سرعت ممكن در حال عبوره ...

زنده ام ...

        همين نزديكي ها ...

روزی صد بار با هم خداحافظی می کردیم اما افسوس معنای
خداحافظی را زمانی فهمیدم که تو را به خدا سپردم

خدایا پایان این غم کجاست؟

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه... مي باره و مي باره و... اينقدر مي باره تا آبي شه... ‌آفتابي شه...!!! کاش... کاش مي شد مثل آسمون بود... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده

دبير ديني:عشق يك موهبت الهي است. دبير ورزش:عشق تنها توپي است كه اوت نمي شود. دبير شيمي:عشق تنها اسيدي است كه به قلب صدمه نمي زند. دبير اقتصاد:عشق تنها كالايي است كه از خارج وارد نمي شود. دبير ادبيات:عشق بايد مانند عشق ليلي ومجنون محور نظامي داشته باشد. دبير جغرافي:عشق از فراز كوه هاي آسيا تيري است كه بر قلب مي نشيند. دبير زيست:عشق يك نوع بيماري است كه ميكروب آن از چشم وارد ميشود.

ماندن پای کسی که دو ستش داری اسارت است....

یک نفر آمد قرارم را گرفت

برگ و بار و شاخسارم را گرفت

چهارفصل من بهار بود

حیف باد پاییزی بهارم را گرفت

اعتباری داشتم در پیش عشق با نگاهی

اعتبارم را گرفت

عشق یا چیزی شبیه عشق بود

آمد و دارو ندارم را گرفت......

برای آن مینویسم که روزی دلش مهربان بود...

مینویسم تا بداند که دل شکستن هنر نیست....

نه دیگر نگاهم را برایش هدیه میکنم و نه دیگر دم از فاصله ها میزنم...

مینویسم تا شاید نامهربانی هایش را باور کند....

چه گویم ؟.......

یادمون باشه که هیچکس رو امیدوار نکنیم بعد یکدفعه رهاش کنیم

چون خرد میشه میشکنه و آهسته میمیره .

 یادمون باشه که قلبمون رو همیشه لطیف نگه داریم

تا کسی که به ما تکیه کرده سرش درد نگیره

یادمون باشه قولی رو که به کسی میدیم عمل کنیم .

 یادمون باشه هیچوقت کسی رو بیشتر از چند روز چشم به راه نذاریم

چون امکان داره زیاد نتونه طاقت بیاره .

 یادمون باشه اگه کسی دوستمون داشت

بهش نگیم برو نمیخوام ببینمت چون زندگیش رو ازش میگیریم.......

خستگی ها برایم بی معنا میشود  آنگاه که احساس میکنم تو همیشه در کنارم هستی...